Πανηγυρικός Εσπερινός του Ευαγγελισμού στην Αμάρυνθο

Με  κάθε  εκκλησιαστική  λαμπρότητα τελέστηκε  την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019  ο πανηγυρικός Εσπερινός και η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος στον πανηγυρίζοντα  ενοριακό Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Αμάρυνθο.


Της Ιεράς Πανηγύρεως προεξήρχε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Τιμόθεος Μπαϊμπάκης Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος και την συμμετοχή πολλών ιερέων απο  ώμορες ενορίες.
Στην ακολουθία του Εσπερινού και της Λιτανεύσεως παρέστησαν η Δήμαρχος Ερέτριας κ. Αμφιτρίτη Αλημπατέ ο Αντιδήμαρχος κ.Γεώργιος Παρασκευάς η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβούλιου κ. Μαρία Φουσέκα  ο τέως Υπουργός Μεταφορών – Υποδομών κ.Νικόλαος Μαυραγάνης ο Αντιπρόεδρος Οργανισμού Λιμένων Νήσου Ευβοίας κ. Νικόλαος Γουρνής ο Πλοιοκτήτης κ. Ευαγγέλος Τσώκος ο Περιφεριακός Σύμβουλος και  Ιατρός κ. Δημήτριος Αργύρης ο πρώην Δήμαρχος Χαλκιδέων κ. Αθανάσιος Ζεμπίλης ο Υποστράτηγος ε.α. κύριος Ιωάννης Δημητρόπουλος καθώς και πλήθος πιστών που τίμησαν την λαμπρά πανήγυρη της τοπικής εκκλησίας.

Τον  Θείο  Λόγο  κήρυξε  ο Πανοσιολογιώτατος  Αρχιμανδρίτης            π. Τιμόθεος Μπαϊμπάκης οποίος αναφέρθηκε  στη  διπλή  θρησκευτική  και εθνική εορτή  επεσήμανε ως προς τα της εορτής  το ακατάληπτο για τον ανθρώπινο νου γεγονός της ασπόρου συλλήψεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και έδωσε ως απάντηση τα πολλαπλά θαυμαστά γεγονότα τα οποία ούτε η επιστήμη δεν μπορεί να ερμηνεύσει μέχρι σήμερα ως προς δε τα της εθνικής επετείου το γεγονός ότι ανέκαθεν η μικρή Ελλάδα δεν δίστασε να αντιμετωπίσει γίγαντες και νίκησε γιατί οι αγωνιστές κάθε εποχής είχαν την πίστη τους στον Θεό.

Οι εορταστικές εκδηλώσεις θα κορυφωθούν αύριο το πρωί  με την τέλεση της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας μετά Θείου κηρύγματος και της Δοξολογίας για την επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας η Παρέλαση των Σχολείων της Πόλεως και τέλος  το απόγευμα θα τελεστεί μεθεόρτιος Εσπερινός της αποδόσης της εορτής και η ιερά παράκληση στην Παναγία.

Εις τα αναλόγια έψαλαν χορός ιεροψαλτών με χοράρχες εκ δεξιού χορού τον Πρωτοψάλτη του ιερού ναού κ.Θεόδωρο Κοκκορίκο και εξ αριστερού τον Λαμπαδάριο κ. Αθανάσιο Παλόγο.

Ανταπόκριση Φωτογραφίες Δημήτριος Πετρογιάννης.

Εόρτιος Εσπερινός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και Θυρανοίξια Ιερού Παρεκκλησίου Οσίου Σάββα στη Ν. Χαλκηδόνα

Με τη δέουσα λαμπρότητα τελέσθηκε την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019 ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός της μεγάλης και αρχαιότερης Θεομητορικής εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό στη Νέα Χαλκηδόνα, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, τη συμμετοχή πολλών κληρικών και την παρουσία πλήθους πιστών.

Στο θείο λόγο του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο πρόσωπο της Μητέρας του Θεού και στη νέα εποχή που σηματοδοτεί για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, με τον οποίο ανοίγεται ένα νέο κεφάλαιο ελπίδας και λύτρωσης, επισημαίνοντας, πως με την συγκατάθεση και την υπακοή της Παναγίας αποδεικνύεται εμπράκτως το μεγαλείο της δυνάμεώς Της, αλλά και η καθαρή, τέλεια και πλήρη αφοσίωσή Της στο Θεό και στο θέλημά Του.

Προ του τέλους του Εσπερινού και σύμφωνα με την εκκλησιαστική τάξη ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την Ακολουθία των Θυρανοιξίων του νέου Ιερού Παρεκκλησίου στην κρύπτη του Ιερού Ναού προς τιμήν του Μικρασιάτη Οσίου Πατρός ημών Σάββα του Ηγιασμένου (γεννήθηκε στην Μουταλάσκη της Καππαδοκίας). 

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

Φωτογραφίες: Ευστάθιος Χιώλος

Νέος Γέρων Σκευοφύλαξ Στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας

Μέ ἐκκλησιαστική τάξη καί τήν προσήκουσα λαμπρότητα, σήμερα, Κυριακή Β’ Νηστειῶν, 24η  Μαρτίου ἐ.ἔ., ἡμέρα κατά τήν ὁποῖα ἡ Ἐκκλησία πανηγυρίζει ἐπί τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Γρηγορίου Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ, τελέστηκε Θεία Λειτουργία, χοροστατοῦντος τοῦ Μακαριωτάτου Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεοδώρου Β᾿, στην Ἱερά Πατριαρχική Μονή τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου στήν Πόλιν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου καί Βασίλισσα τῆς Μεσογείου Θαλάσσης, τήν Ἀλεξάνδρειαν τῆς Αἰγύπτου, παρουσίᾳ Κληρικῶν τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς καί Πιστῶν.

Πρό τοῦ πέρατος τῆς Θείας Λειτουργίας, ἡ Α. Θειοτάτη Μακαριότης, ὁ Πάπας καί Πατριάρχης, χειροθέτησε στό Ὀφφίκιο τοῦ Γέροντος Σκευοφύλακος τῶν Πατριαρχείων καί τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου τόν Πανοσιολογιώτατο Ἀρχιμανδρίτη  κ. Παῦλο Ἰωσηφίδη, τόν ὁποῖον καί συνεχάρη γιά τήν ἐν γένει προσφορά του στήν Ἐκκλησία, τήν θεολογική και μουσικολογική του κατάρτιση καί ἰδιαιτέρως γιά τό ἱεροκηρυκτικό καί πνευματικό του ἔργο, ἐκφράζων παραλλήλως τήν πατριαρχική Αὐτοῦ εὐαρέσκεια γιά τήν συνέχιση αὐτοῦ τοῦ ἔργου του στο Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας καί στήν Ἱ. Πατριαρχική Μονή τοῦ Ὁσίου Σάββα.

Ἀκολούθως ὁ Πατριάρχης ἐπεξηγῶν δι’ὁλίγων τά περί τῶν καθηκόντων τοῦ Γέροντος Σκευοφύλακος, ἐτόνισε ὅτι πρόκειται γιά Ὀφφίκιον, τό ὁποῖον ἀπενεμήθη γιά τελευταῖα φορά τό ἔτος 1671, δηλαδή περίπου πρό τεσσάρων αἰώνων, ἀπό τόν ἀοίδιμο Προκάτοχο Αὐτοῦ, Πατριάρχη Παΐσιο καί μετά παρέλευση αἰώνων, ἀπονέμεται σήμερα.

Ἐν συνεχείᾳ,  ἡ Α. Θειοτάτη Μακαριότητης, ἐξέφρασε θερμές εὐχαριστίες πρός τόν, μέχρι τοῦδε, Ποιμενάρχη τοῦ Γέροντος Σκευοφύλακος, Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, μέ τόν ὁποῖον ὁ Μακαριώτατος συνδέεται πνευματικῶς ἀπό πολλῶν ἐτῶν, γιά τήν μεγάλη στήριξη καί συμπαράσταση πού προσφέρει ἐπί πολλά ἔτη  στό ἱεραποστολικό ἔργο τοῦ Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας στίς ἐσχατιές τῆς Ἀφρικῆς.

Τέλος, ἐπηκολούθησε δοχή στό Μέγα Συνοδικό τῆς Πατριαρχικῆς Ἱ. Μονῆς.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΚΕΥΟΦΥΛΑΚΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΙΩΣΗΦΙΔΗ

Ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης κ. Παῦλος Ἰωσηφίδης ἐγενήθη τό ἔτος 1954 στό Δαμιανό Γιαννιτσῶν. Μοναχός ἐκάρη τό 1971 στο Άγιον Όρος. Κατόπιν λήψεως τοῦ πτυχίου τῆς Θεολογίας ἀπό τήν Θεολογική Σχολή τοῦ Α.Π.Θ., ἐχειροτονήθη Διάκονος τό ἔτος 1977 καί κατόπιν Πρεσβύτερος τό ἔτος 1983, λαβών τό Ὀφφίκιον τοῦ Ἀρχιμανδρίτου, ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κυρό Διονύσιο. Ὥς Πρεσβύτερος ὑπηρέτησε εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος ἐπί 25ετίαν. Ἔλαβε μέρος σέ ἐκκλησιαστικές ἀποστολές καί τυγχάνει συνεργάτης τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα σέ πολλούς τομεῖς, εἶναι δέ κάτοχος  πτυχίου τῆς Βυζαντινῆς μουσικῆς, μαθητεύσας τό πρῶτον σέ αὐτήν παρά τούς πόδας τοῦ ἀειμνήστου ἱερομονάχου Θωμᾶ Μικραγιαννανίτου. Μετακληθείς στό παλαίφατο Πατριαρχεῖο ὑπό τῆς Α. Θειοτάτης Μακαριότητος, τοῦ Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς, κ.κ. Θεοδώρου Β’, τήν 24η Μαρτίου 2019 διωρίσθῃ Γέρων Σκευοφύλαξ τῶν Πατριαρχείων καί τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς Μονῆς τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου.

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, η αναδημιουργία του κόσμου – του Αρχιμ. Ειρηναίου Λαφτσή

Με αφορμή την μεγάλη Θεομητορική εορτή του Ευαγγελισμού της Παναγίας μας, θα θέλαμε να σας παρουσιάσουμε μέρος μελέτης που αφορούν τα σωτήρια και ιστορικά γεγονότα της εορτής. Από το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου και από την υμνολογία της Εκκλησίας μας γνωρίζουμε ότι η Παναγία από τριών έως δώδεκα ετών έμεινε κλεισμένη μέσα στα Άγια των Αγίων στον Ναό του Σολομώντα.

Όταν γίνεται δώδεκα ετών οι ιερείς κρίνουν ότι δεν μπορεί πια να μένει στον Ναό και ο μόνος προφανώς λόγος δεν ήταν άλλος παρά ο μηνιαίος κύκλος των γυναικών που φυσιολογικά είχε η Παναγία ως γυναίκα που ήταν. Αυτό επιβεβαιώνει και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ο οποίος λέει: «Καθώς, όμως, έφθανε στο άνθισμα της ηλικίας της και απαγόρευε ο Νόμος να μένει μέσα στο Ναό, οι ιερείς την παραδίδουν στον μνηστήρα, τον φύλακα της παρθενίας της»[1].

Ο Μωσαϊκός Νόμος για την έμμηνο ρύση έλεγε τα εξής[2]:

«Γυνή, εις την οποίαν ήθελε συμβή ρύσις αίματος, πρόκειται δε περί της φυσιολογικής εμμήνου ρύσεως, θα είναι επί επτά ημέρας κατά την περίοδον της ρύσεως αυτής ακάθαρτος. Όποιος δε την εγγίση θα είναι ακάθαρτος έως την εσπέραν. Κάθε δε αντικείμενον, επάνω στο οποίον θα κοιμάται αυτή κατά την έμμηνον περίοδόν της, θα είναι ακάθαρτον. Οποιος θα εγγίση την κλίνην αυτής, θα πλύνη τα ενδύματά του, θα λουσθή εις ολόκληρον το σώμα με νερό και θα είναι ακάθαρτος έως την εσπέραν. Καθένας που εγγίζει σκεύος, επί του οποίου εκείνη εκάθησε, θα πλύνη τα ενδύματά του, θα λουσθή με νερό και θα είναι ακάθαρτος έως την εσπέραν. Εάν δε κανείς εγγίση αυτήν κοιμωμένην επί της κλίνης της κατά την περίοδόν της η καθημένην εις κάποιο σκεύος, αυτός θα είναι ακάθαρτος έως την εσπέραν. Εάν δε ο ανήρ κοιμηθή μαζή της και η έμμηνος ρύσις της πέση στο σώμα του, θα είναι αυτός ακάθαρτος επί επτά ημέρας. Και η κλίνη, επί της οποίας αυτή θα κοιμηθή, θα είναι ακάθαρτος. Εάν γυνή έχη ρύσιν αίματος περισσοτέρας ημέρας των κανονικών, πέραν δηλαδή του χρόνου της κανονικής εμμήνου ροής, όλαι αι ημέραι της ρύσεως αυτής είναι ημέραι ακαθαρσίας, όπως και αι της κανονικής. Κατ’ αυτάς η γυνή θα είναι ακάθαρτος. Και η κλίνη, επί της οποίας θα κοιμηθή αυτή όλας τας επί πλέον αυτάς ημέρας της ρύσεως, τας πέραν των κανονικών της εμμήνου ρύσεως, θα είναι ακάθαρτος, και κάθε αντικείμενον επί του οποίου ήθελε καθίσει θα είναι ακάθαρτον, όπως και κατά την φυσιολογικήν της περίοδον. Καθένας που εγγίζει αυτήν θα είναι ακάθαρτος, θα πλύνη τα ενδύματά του, θα λούση το σώμα του με νερό και θα είναι ακάθαρτος έως την εσπέραν. Εάν δε σταματήση η μη φυσιολογική αυτή ρύσις, θα περάσουν επτά ημέραι, μετά τας οποίας θα προσφέρη την θυσίαν προς καθαρισμόν της. Κατά την ογδόην ημέραν θα πάρη η γυνή αυτή δύο τρυγόνας η δύο νεοσσούς περιστερών, και θα πρασφέρη αυτά προς τον ιερέα, εις την θύραν της Σκηνής του Μαρτυρίου. Ο ιερεύς θα προσφέρη την μίαν από αυτάς θυσίαν περί αμαρτίας και την άλλην εις ολοκαύτωσιν. Έτσι δε θα εξιλεώση αυτήν απέναντι του Κυρίου από την ακάθαρτον αυτήν ρύσιν. Θα καταστήσετε τους υιούς σας προσεκτικούς από τας ακαθαρσίας των αυτάς, δια να μη θανατωθούν, εάν δεν τας προσέξουν και εισερχόμενοι εις την Σκηνήν του Μαρτυρίου την μολύνουν με αυτάς. Αυτός είναι ο νόμος του καθαρισμού δι’ εκείνον, ο οποίος πάσχει παθολογικήν ρεύσιν και δι’ εκείνον ο οποίος έπαθε νυκτερινήν ρεύσιν, ώστε να μολυνθή από αυτήν. Αυτός είναι ο νόμος δια την γυναίκα, η οποία αιμορροεί κατά και μετά την φυσιολογικήν της περίοδον, και δια πάντα άνδρα πάσχοντα ρεύσιν, δια πάντα άνδρα και πάσαν γυναίκα. Αυτός ακόμη είναι ο νόμος δια τον άνδρα, ο οποίος εκοιμήθη με γυναίκα, ευρισκομένην εις την έμμηνον περίοδόν της».

Έτσι, λοιπόν, η Παναγία έπρεπε να βγει από τον Ναό και τον χώρο των παρθένων. Οι γυναίκες, λοιπόν, από την στιγμή της εμμήνου ρύσεως έβγαιναν από τον Ναό και μέχρι να παντρευτούν πηγαινοερχόντουσαν στα σπίτια τους και στον Ναό.

Όταν, λοιπόν, η Παναγία έγινε δώδεκα ετών, γράφει στο Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου, οι ιερείς έκριναν ότι δεν μπορούσε να μείνει στα Άγια των Αγίων. Ο λόγος ήταν αυτός που αναφέραμε παραπάνω, ο μηνιαίος γυναικείος κύκλος της Παναγίας. Η Παναγία τις ημέρες αυτές έμενε στο σπίτι της με τους γονείς της οι οποίοι όμως, κοιμήθηκαν, σύμφωνα με τον Συναξαριστή, όταν η Παναγία ήταν δεκατεσσάρων ετών. Ο Μωσαϊκός Νόμος όριζε οι ιερείς που είχαν την ευθύνη της Παρθένου να καταφύγουν, προκειμένου να βρουν κατάλληλο πρόσωπο για την μνηστεία της Παναγίας, στον εθιμικό τρόπο επιλογής συζύγου διά της εκλογής. Το έθιμο αυτό πηγάζει στην εκλογή του Ααρών[3].

Μια απ’ τις σοβαρότερες επαναστάσεις των Εβραίων προς τον ηγέτη τους Μωυσή ήταν αυτή των Κορέ, Δαθάν και Αβειρών, που με άλλους 250 επιφανείς Ισραηλίτες και αρκετό πλήθος λαού αμφισβήτησαν τον Ααρών, ως τον μόνο απ’ τον Θεό εκλεγμένο αρχιερέα. Η απάντηση του Θεού ήταν άμεση και η τιμωρία τους δραστική, για να παραδειγματισθεί ο ιδιαίτερα απειθής και σκληροκάρδιος λαός του Ισραήλ. Για να στε­ρε­ώ­σει πε­ρισ­σό­τερο τὴν ἀστα­θῆ τους πί­στη ὁ Θε­ός, εἶ­πε τε­λι­κὰ στὸν Μω­υ­σῆ: 

«Κά­θε ἀρ­χη­γὸς φυ­λῆς νὰ σοῦ δώ­σει ἀ­πὸ ἕ­να ρα­βδί. Θὰ συγ­κεν­τρώ­σεις δώ­δε­κα ραβδιὰ καὶ θὰ γρά­ψεις στὸ κα­θέ­να τὸ ὄ­νο­μα τοῦ ἀρ­χη­γοῦ κά­θε φυ­λῆς. Στὸ ρα­βδὶ τῆς φυ­λῆς τοῦ Λευῒ θὰ γρά­ψεις τὸ ὄ­νο­μα τοῦ Ἀ­α­ρών. Θὰ τὰ βά­λεις ὅ­λα στὴ Σκη­νὴ τοῦ Μαρ­τυ­ρί­ου, μπρο­στὰ στὸ ἱ­λα­στή­ριο (τὸ χρυ­σὸ κά­λυμ­μα τῆς Κι­βω­τοῦ τῆς Δι­α­θή­κης μὲ τὰ δύ­ο χρυ­σᾶ Χερου­βίμ), ὅ­που σᾶς ἐμ­φα­νί­ζο­μαι. Τὸ ρα­βδὶ τοῦ ἄν­δρα ποὺ θὰ ἐ­κλέ­ξω θὰ βλα­στή­σει καὶ ἔ­τσι θὰ ἡ­συ­χά­σω ἀ­π᾿ τὰ πα­ρά­πο­να τῶν Ἰσ­ρα­η­λι­τῶν ἐ­ναν­τί­ον σου».

Ὁ Μω­υ­σῆς μά­ζε­ψε τὰ δώ­δε­κα ρα­βδιὰ καὶ τὰ το­πο­θέ­τη­σε ἐ­νώ­πιον τοῦ Κυ­ρί­ου στὴ Σκη­νὴ τοῦ Μαρ­τυ­ρί­ου. Τὴν ἄλ­λη μέ­ρα ἡ ρά­βδος τοῦ Ἀ­α­ρών, τῆς φυ­λῆς τοῦ Λευ­ΐ, εἶ­χε βλαστή­σει. Ἔ­βγα­λε φύλ­λα, ἄν­θι­σε λου­λού­δια καὶ ἔ­δε­σε καρ­πούς. Ὅ­λοι οἱ Ἰσ­ρα­η­λί­τες εἶ­δαν τὸ θαῦ­μα. Ὁ Κύ­ριος εἶ­πε στὸν Μω­υ­σῆ: «Βά­λε τὴ ρά­βδο τοῦ Ἀ­α­ρὼν στὴν Κι­βω­τό, ὥ­στε νὰ εἶ­ναι ση­μεῖ­ο γιὰ τοὺς ἀ­πει­θεῖς. Ἔ­τσι θὰ στα­μα­τή­σει ὁ γογ­γυ­σμός τους ἐ­ναν­τί­ον μου καὶ δὲν θὰ πεθά­νουν»(Ἀ­ριθμ. 17, 16-26).

Ἡ βλα­στή­σα­σα ρά­βδος τοῦ Ἀ­α­ρών, μιὰ ἀ­πὸ τὶς πιὸ ἠ­χη­ρὲς μαρ­τυ­ρί­ες τοῦ Θε­οῦ πρὸς τὸ λα­ό του, ἦ­ταν καὶ ἕ­να δυ­να­τὸ σύμ­βο­λο μιᾶς ἄλ­λης, μελ­λον­τι­κῆς πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Ἦ­ταν εἰ­κό­να τῆς Θε­ο­τό­κου, τῆς πα­να­γί­ας μη­τέ­ρας τοῦ Υἱ­οῦ τοῦ Θε­οῦ. Ἀ­κοῦ­με στοὺς Χαι­ρε­τι­σμούς, ποὺ ψάλ­λον­ται τὴ Με­γά­λη Σα­ρα­κο­στὴ στὴν Ἐκ­κλη­σί­α, πὼς ἡ Πα­να­γί­α εἶ­ναι «ἡ ρά­βδος ἡ μυστι­κή, ἄν­θος τὸ ἀ­μά­ραν­τον ἡ ἐξαν­θή­σα­σα».

Όπως δηλ. το ξερό ραβδί του Ααρών, έ­ξω από κά­θε νό­μο και κα­νό­να της φύ­σης, έβγαλε φύλ­λα, άνθη και καρ­πό, έτσι και στο πρό­σω­πο της εκλεκτής ό­λων των γενεών, κατά θέ­λη­μα Θεού, «νι­κᾶ­ται φύ­σε­ως τά­ξις». Υ­περ­βαί­νον­τας κά­θε ανθρώπινη λογική και φυσικό νόμο η Παρ­θέ­νος άνευ ανδρός γεννά ως άνθρωπο τον ίδιο τον Υιό του Θεού. Γι’ αυτό και «κα­τε­πλά­γη Ἰ­ω­σὴφ τὸ ὑ­πὲρ φύ­σιν θε­ω­ρῶν», λέ­με σε άλλο τρο­πά­ριο. Βλέ­πον­τας ο Ιωσήφ το υπέρλογο θαῦ­μα τῆς Γέν­νη­σης τοῦ Χρι­στοῦ, πα­ρο­μοιά­ζει τὴν πρὸ τό­κου, ἐν τό­κῳ καὶ με­τὰ τόκον Παρ­θέ­νο με­τα­ξὺ ἄλ­λων καὶ μὲ τὴν «ρά­βδον Ἀ­α­ρὼν τὴν βλα­στή­σα­σαν».

Ρά­βδο, όμως, υπονοεί προφητικά και ο Ησαΐας την Παρ­θέ­νο, όταν λέ­γει ότι «θα προέλθει ρά­βδος εκ της ρί­ζης Ι­εσ­σαί και άνθος θα ανθίσει από αυ­τήν» (Ἡσ. 11, 1). Το ψάλ­λει η Εκκλησία θρι­αμ­βευ­τι­κά: «Ρά­βδος ἐκ τῆς ρί­ζης Ἰ­εσ­σαὶ καὶ ἄν­θος ἐξ αὐ­τῆς Χρι­στέ, ἐκ τῆς Παρ­θέ­νου ἀ­νε­βλά­στη­σας». Η Παρ­θέ­νος είναι η ρά­βδος, το κλαδί που προ­έρ­χε­ται από τη ρί­ζα του Δαυίδ και του Ι­εσ­σαί, α­πό τη φυλή του Ι­ού­δα, όπως προ­φη­τεύ­ει γι’ αυτόν ο πα­τέ­ρας του, ο πα­τριά­ρχης Ι­α­κώβ: «Δὲν θὰ ἐ­κλεί­ψει ἄρ­χον­τας ἀ­π᾿ τοὺς ἀ­πο­γό­νους τοῦ Ἰ­ού­δα, μέ­χρις ὅ­του ἔλ­θει αὐ­τὸς ποὺ θὰ εἶ­ναι ἡ προσ­δο­κί­α τῶν ἐ­θνῶν» (Γεν. 49, 10).

Θαλερό κλα­δί, ρά­βδος λοιπόν η Θε­ο­μή­τωρ, που βλα­στά­νει, ανθοφορεί και καρ­πο­γο­νεί τον Χρι­στό. Εμείς τώ­ρα τί είμαστε; Ξερό ραβδί ή μή­πως κα­τα­πρά­σι­νο κλαδί με άνθος και καρπό μυστικό στην ψυ­χή μας τον ίδιο τον Χρι­στό; Εκείνος άλλωστε το είπε, πως ο κα­θέ­νας μας μπορεί να γί­νει μη­τέ­ρα του και αδελφός και αδελφή του (Ματθ. 12, 50).

Σύμφωνα, λοιπόν, με το έθιμο αυτό, όπως καταγράφουν οι καθηγητές Ι. Καλογήρου και Κ. Καλοκύρης, οι ιερείς έδωσαν εντολή στους «χηρεύοντας του λαού» να φέρουν από ένα ραβδί πάνω στο οποίο ο καθένας θα είχε χαράξει το όνομά του. Σ’ όποιο ραβδί θα γινόταν «κύριον σημείον», δηλ. εξαιρετικό φαινόμενο, αυτός θα μνηστευόταν την Μαριάμ. Ο Αρχιερέας Ζαχαρίας παρέλαβε τα ραβδιά και προσευχήθηκε. Μετά την προσευχή του στο ραβδί του Ιωσήφ άνθισε ένας κρίνος. Έτσι, η Παρθένος παραδόθηκε στον Ιωσήφ[4]. «Ο Θεός έδωσε την Παρθένο στον Ιωσήφ, ο οποίος με το γήρας του και τη σεμνή πολιτεία του είχε γίνει από πολύν καιρό αξιόπιστος»[5]. Το γεγονός αυτό καταγράφεται και στην αγιογραφία της Εκκλησίας με θέμα «η εξανθήσασα ράβδος του Ιωσήφ» και βρίσκεται τον 11ο αιώνα στην Αγία Σοφία Κιέβου[6], τον 14ο αιώνα με την γνωστή τοιχογραφία του Giotto di Bondone στην Αρένα της Πάδοβας και τον 17ο αιώνα ανάμεσα στα γλυπτά του χορού της Παναγία των Παρισίων[7]. Ανάλογη παράσταση με τον Ιωσήφ που κρατά τον κρίνο βρίσκεται και στην δεξιά πλευρά του τέμπλου στον Μητροπολιτικό μας Ναό του Αγίου Νικολάου στην Αλεξανδρούπολη.

Και με τον τρόπο αυτό της μνηστείας φαίνεται η φυσικότητα της Παναγίας, αλλά και ο τρόπος που οι άνθρωποι την αντιμετώπιζαν.

Γιατί όμως ο Θεός επέτρεψε να μνηστευθεί η Μαρία; Την απάντηση μας την δίνουν οι άγιοι Πατέρες. Σε ομιλία του ο Μέγας πατήρ Βασίλειος αναφέρει[8]: «υπέρ του λαθείν τον άρχοντα του αιώνος τούτου την παρθενίαν της Μαρίας, η του Ιωσήφ επενοήθη μνηστεία». Και ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος γράφει[9]: «και έλαθεν τον άρχοντα του αιώνος τούτου η παρθενία της Μαρίας και ο τοκετός αυτής, ομοίως και ο θάνατος του Κυρίου. Τρία μυστήρια κραυγής, άτινα εν ησυχία Θεού επράχθη».

Ο ιερός Χρυσόστομος ρωτά: «Γιατί δεν έμεινε έγκυος η Μαρία προτού να μνηστευθεί; Για να παραμείνει για λίγο κρυφό το γεγονός και για να απαλλαγεί από κάθε πονηρά υποψία η παρθένος. Ήταν αδύνατον οι Φαρισαίοι να παραδεχτούν εγκυμοσύνη υπερφυσική και αυτό θα οδηγούσε την παρθένο στην τήρηση του αυστηρού μωσαϊκού νόμου δηλαδή στην θανάτωση δια λιθοβολισμού»[10].

Με την μνηστεία λοιπόν η πρόνοια του Θεού σκεπάζει το γεγονός της υπερφυσικής εγκυμοσύνης στους πολλούς, ενώ ταυτόχρονα δεν αφήνει τον έναν στο πέλαγος της καχυποψίας.

Ας μεταφερθούμε στην Ναζαρέτ και στο σημείο όπου έγινε ο Ευαγγελισμός. Από τον ευαγγελιστή Λουκά πληροφορούμαστε ότι  ο αρχάγγελος Γαβριήλ απεστάλη υπό του Θεού προς παρθένον[11]. Θα μείνουμε σε τρία σημεία του διαλόγου μετά τον χαιρετισμό του αρχαγγέλου που είναι καίρια. Πρώτον, η ερώτηση της Παναγίας «Πῶς ἔσται τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;»[12] και η απάντηση του αρχαγγέλου «Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ»[13]. Δεύτερον, ο λόγος του Κυρίου δια του αρχαγγέλου «Δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι»[14]. Τρίτον, η απάντηση της Μαρίας «γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμά σου»[15].

ΣΥΛΛΗΨΗ

Η απορία της Παναγίας δεν είναι απιστία, αλλά λογική αντίδραση. Ζητάει περισσότερες πληροφορίες με σκοπό την εκπλήρωση του θείου θελήματος. Συγχρόνως η ερώτηση στον άγγελο επιβεβαιώνει την προ του τόκου παρθενίαν.

Στην δεύτερη περίπτωση ο άγγελος αποκαλύπτει ότι θα γεννήσει χωρίς άνδρα με τρόπο υπερφυσικό και με τη δημιουργική ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει χαρακτηριστικά: «ούτε ο Γαβριήλ, ούτε ο Λουκάς σκέφτηκαν να πουν κάτι άλλο, μόνο ότι θα γίνει εκ του Αγίου Πνεύματος». Το «πως» και το «με ποιον τρόπο» κανείς δεν το ερμήνευσε, ούτε ήταν δυνατόν να το κάνουν. Αυτή την αρχική στιγμή της αμηχανίας του διαλόγου μεταξύ Θεοτόκου και αγγέλου απέδωσε το εξής θαυμάσιο τροπάριο του όρθρου των Χριστουγέννων: «Τὶ θαυμάζεις Μαριάμ; τὶ ἐκθαμβεῖσαι τῷ ἐν σοὶ; Ὅτι ἄχρονον Υἱόν, χρόνῳ ἐγέννησα φησί, τοῦ τικτομένου τὴν σύλληψιν μὴ διδαχθεῖσα. Ἄνανδρος εἰμί, καὶ πῶς τέξω Υἱόν; ἄσπορον γονὴν τὶς ἑώρακεν; ὅπου Θεὸς δὲ βούλεται, νικᾶται φύσεως τάξις, ὡς γέγραπται»[16]. Η απάντηση λοιπόν στην εν τόκω παρθενία, δηλαδή στη σύλληψη του Θεού ως ανθρώπου δίνεται αμέσως. «Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί Σέ». Εδώ πρόκειται για την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στην Παναγία, στην ψυχή και το σώμα της, με αποτέλεσμα να την καθαρίσει από το προπατορικό αμάρτημα.

Η κατά τον τόκο παρθενία στηρίζεται θεολογικά και εξηγείται με τον όρο αναδημιουργία. Στη άσπορο σύλληψη του Χριστού και στη Γέννησή Του έχουμε την αναδημιουργία του κόσμου ή την δεύτερη δημιουργία. Στην πρώτη δημιουργία, που αναφέρεται στο βιβλίο της Γενέσεως, το Άγιο Πνεύμα επεφέρετο επάνω του ύδατος. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται και στον Ευαγγελισμό. Όπως το Άγιο Πνεύμα περιφέρεται και επωάζει τα σπέρματα της ζωής που βρίσκονται μέσα στα ύδατα, έτσι και στον Ευαγγελισμό περιφέρεται και πλημμυρίζει την ύπαρξη της Παναγίας και ενεργεί την σύλληψη του νέου Αδάμ. «Ο Χριστός», λέει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «δεν συνελήφθη εκ συναφείας φυσικής, δηλαδή από άνδρα, αλλά εκ Παρθένου και αυτό δεν μειώνει καθόλου την πραγματικότητα της σαρκώσεως και την τελειότητα της ανθρώπινης υπόστασής του»[17]. Άλλωστε και στην πρώτη δημιουργία ο πρώτος άνθρωπος δημιουργείται εκ παρθενίας. Η γαμική σχέση είναι μεταγενέστερη της παρθενίας, αφού ο Αδάμ δεν είναι γεννημένος εκ γάμου, αλλά είναι αληθινός και τέλειος άνθρωπος και προπάτορας όλων των ανθρώπων μέχρι τον Χριστό. Από την στιγμή, λοιπόν, που η Παναγία καθαρίζεται με το Άγιο Πνεύμα από το προπατορικό αμάρτημα ερχόμαστε στην προ της πτώσεως κατάσταση, όπου η γέννηση ενός ανθρώπου δεν απαιτεί συνεύρεση, αλλά την ενέργεια του Τριαδικού Θεού, γιατί, στην πρώτη δημιουργία, παίρνει μέρος η Αγία Τριάδα και αυτό φαίνεται από τον πρώτο πληθυντικό «ποιήσωμεν άνθρωπον»[18]. Στην αναδημιουργία έχουμε τον Θεό Πατέρα που στέλνει το Άγιο Πνεύμα για να γεννήσει τον Υιό και Λόγο του Θεού ως άνθρωπο. Έτσι δημιουργείται κατά την δευτέρα δημιουργία του κόσμου «το μόνον καινόν υπό τον ήλιον».

Μ’ αυτόν τον τρόπο ολοκληρώνεται η σύλληψη του Κυρίου εν παρθενία. Πολύ όμορφα ο άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας γράφει: «Μόλις η Παρθένος έδωσε την απάντησή της στο Θεό, δέχεται αμέσως από Αυτόν το Πνεύμα που δημιουργεί την ομόθεη εκείνη σάρκα και πλάθεται έτσι με λόγο μητρικό ο του Πατρός Λόγος. Και κτίζεται με την φωνή του κτίσματος ο Δημιουργός. Και όπως μόλις είπε ο Θεός «γεννηθήτω φως» έγινε αμέσως φως, έτσι αμέσως με την φωνή της Παρθένου «γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου» δόθηκε με την ανθρώπινη σάρκα και κυοφορήθηκε Αυτός που φωτίζει «πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Με τον τρόπο αυτόν το κτίσμα συνεργάζεται με τον Δημιουργό και η σωτηρία του κόσμου πραγματοποιείται από την αγάπη του Θεού και την συνεργασία του ανθρώπου»[19].

(Απόσπασμα μελέτης του αρχιμ. Ειρηναίου Λαφτσή)

Μητρ. Λαγκαδά: Θα πρέπει να κάνουμε βήματα «ασκήσεως» για να αλλάξει η ζωή μας

Την Β´ Κυριακή των Νηστειών, ημέρα κατά την οποία προβάλλεται από την Εκκλησία μας η μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, του Θαυματουργού, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννης, χοροστάτησε του Όρθρου της εορτής και προεξήρχε της Πανηγυρικής Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας εις τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Λαγυνών, μίας περιοχής όπου τιμάται όλως ιδιαιτέρως από τα παλαιά χρόνια,  ο Μεγάλος Αυτός Θεολόγος και Πατήρ της Ορθοδόξου Πίστεως μας.

Τον Θείο Λόγο υπούργησε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. π. Νικόδημος Σκρέττας, Ιεροκήρυκας της καθ΄ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως και Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., ο οποίος και αναφέρθηκε στο σήμερα τιμώμενο Ιερό Πρόσωπο, τονίζοντας την έμπρακτη εφαρμογή του λόγου του μέσα στην ζωή της Ορθοδόξου Πίστεως και την έγερση που πρέπει να έχουμε μέσα από το αναστάσιμο φως από την πνευματική παράλυση και το σκότος της αμαρτίας μας.

Προ της Απολύσεως και αφού συνεχάρη τον ομιλητή για την μεστή και γεμάτη νοήματα θεολογική ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος σημείωσε την πάντα επίκαιρη εφαρμογή των λόγων του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, υπογραμμίζοντας πρώτα ότι «αν θέλουμε να αλλάξει η ποιότητα της ζωή μας και να έρθουμε κοντά στον Χριστό, θα πρέπει να κάνουμε βήματα «ασκήσεως» όπως οι Πατέρες και να αλλάξουμε πρώτα εσωτερικά γενόμενοι άνθρωποι του Θεού, με Πίστη και αγάπη για την αλήθεια, την ταπείνωση και την Προσευχή», ενώ καταλήγοντας ευχήθηκε προς τους παρισταμένους, προτρέποντας τους για την αυριανή μεγάλη ημέρα του διπλού εορτασμού της Πίστεως και της Πατρίδος, να σηκώσουν ψηλά και παντού τις Ελληνικές Σημαίες, δίδοντας με αυτό τον τρόπο ένα μήνυμα ότι ως Έλληνες ξέρουνε να τιμούν τους Ήρωες Προγόνους μας που θυσιάστηκαν για την Ελευθερία του Τόπου μας.

 Το εσπέρας της εορτής, Σάββατο 23 Μαρτίου ε.έ., τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννου, στον νεόδμητον Ιερόν Ναόν του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά- Μελισσοχωρίου.

Στην εσπερινή του ομιλία προς το παριστάμενο εκκλησίασμα που προσήλθε για να τιμήσει τον προστάτη Άγιο τους καθώς επίσης και να προσκυνήσει την θαυματουργό εικόνα της Παναγίας της Περπατούσης, ο Σεβασμιώτατος αναφερόμενος στο πρόσωπο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά υπογράμμισε το γεγονός εκείνο ότι πρόκειται για τον «κατεξοχήν Θεολόγο της εμπειρίας ο οποίος μέσα από την διδασκαλία του συγκεφαλαιώνει όλη την γραμματεία των Πατέρων της Εκκλησίας μας, και όταν ομιλεί είναι σαν να ομιλεί όλη η Ορθοδοξία».

«Ο Άγιος Γρηγόριος ζει ο ίδιος το Φως του Χριστού, ζει την Αλήθεια και μέσα από την Αγάπη του προς την Παναγία, ζει όλο εκείνο το Μυστήριο της Σωτηρίας, το οποίο και μεταφέρει στο κόσμο με την Μαρτυρία και το Αγωνιστικό του φρόνημα», τόνισε σε άλλο σημείο του λόγου ο Σεβασμιώτατος για να συμπληρώσει λέγοντας ότι «αυτό που λείπει σήμερα από τους ανθρώπους είναι ο Θείος Φωτισμός και η εμπειρία της χάριτος. Πόσοι από εμάς ζητάμε το έλεος του Κυρίου και πόσοι από εμάς έχουμε επίγνωση ότι ζούμε μέσα στο σκοτάδι της αγνωσίας. Ο καθένας μπορεί εφόσον το θέλει πραγματικά να βιώσει την αλήθεια της πίστεως μας και να ζήσει μέσα στην Χάρη του Κυρίου μας, έχοντας τις προϋποθέσεις εκείνες τις καθαρότητας για να δεχτεί τον  Θείο Φωτισμό και να τον μεταφέρει παράλληλα και σε άλλους μέσα από την πνευματική εμπειρία».

Περισσότερες εικόνες ΕΔΩ

«Αγάπη, σχέση θεϊκή»- του Αρχιμανδρίτη Βαρθολομαίου

Η αγάπη δεν περιορίζεται. Γι’ αυτό όταν την νιώσεις, θέλεις να την νιώσουν και οι άλλοι. Όταν την γευθείς, θέλεις να την γευθούν και οι άλλοι.

Η αγάπη σε ολοκληρώνει. Η ολοκλήρωση του ανθρώπου είναι η εν αγάπη συνάντηση με τον πλησίον. Η αγάπη διώχνει την μοναξιά. Τίποτα δικό σου, όλα κοινά, γιατί η αγάπη είναι κοινή, η αγάπη είναι ο Θεός. Όταν αγαπάς χαίρεσαι, χαμογελάς, χαϊδεύεις, απαλύνεις τον πόνο, σκεπάζεις, αγκαλιάζεις, θυσιάζεσαι. Στην αγάπη όλα είναι λυμένα, πάντα υπάρχει διέξοδος. 

Ο άνθρωπος είναι πλασμένος μόνο να αγαπά, γιατί είναι εικόνα Θεού. Άρχισε να αγαπάς και θα ζήσεις τον παράδεισο από τώρα, γιατί όταν αγαπήσεις έχεις επικοινωνία με τον Θεό. Αγάπη, δηλαδή παραδεισένια σχέση, θεϊκή.

+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος
Καθηγούμενος Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους

Πηγή: https://www.esphigmenou.gr/2019/03/agapi-sxesi-theiki.html

Η τηλεοπτική συνέντευξη του Μητροπολίτου Κισάμου και Σελίνου

«Επίθεση» και «οχετό» χαρακτήρισε ο μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος το σχόλιο της υποδιοικήτριας της 7ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) Κρήτης Ελένη Γιακουμάκη σε ανάρτηση τής κ. Βάλιας Βαγιωνάκη στο Facebook και εξέφρασε την έκπληξή του για το γεγονός ότι η χανιώτισσα βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποδοκίμασε το εν λόγω κείμενο.

Ο κ. Αμφιλόχιος παραχώρησε συνέντευξη χθες «ζωντανά» στο XANIA LIVE TV (www.chanialivetv.gr) και στον δημοσιογράφο Γιώργο Γεωργακάκη (εκπομπή «Επί της ουσίας»), στη διάρκεια της οποίας υπογράμμισε ότι ο ίδιος θα συνεχίσει να εκφράζει δημόσια την άποψή του για μια σειρά από θέματα, ενώ «απέκρουσε» τα περί αντιπολιτευτικού λόγου εκ μέρους του, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Απελθέτω αφ’ ημών το ποτήριον τούτο».

Υπενθυμίζεται ότι στις 27 Φεβρουαρίου 2019, η κα Βαγιωνάκη έγραψε στο Facebook «κάποιες σκέψεις διαβάζοντας τη δημόσια τοποθέτηση του Μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιου». Κάτω από το κείμενο της κυρίας Βαγιωνάκη, η κα Γιακουμάκη σχολίασε ως εξής: «Πόσο κρίμα τη θέση που υπηρέτησε ο μέγιστος των ιεραρχών Ειρηναίος να διακονεί σήμερα αυτός ο ολίγιστος, εγωκεντρικός, εμπαθής τύπος που χρησιμοποιεί ακόμη και τον άμβωνα για να ξεράσει τη χολή και το δηλητήριο της ψυχής του. Κρίμα…».

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ

«Αυτό που ισχύει είναι ότι ως πολίτης ενός τόπου και ως θεσμικό πρόσωπο, νιώθοντας το χρέος και την ευθύνη της αποστολής μας, νιώθουμε την ανάγκη να εκφράζουμε ενυπόγραφα και υπεύθυνα θέσεις και απόψεις που αφορούν τον τόπο, τους ανθρώπους του, τα προβλήματα, τις αγωνίες τους και γενικότερα ό,τι συμβαίνει και ό,τι διαδραματίζεται στον μικρόκοσμο και στον μακρόκοσμό μας. Συνεπώς, νομίζω ότι αυτό είναι ένα χρέος και μία ευθύνη και νομίζω ότι αν μία κοινωνία θέλει να χαρακτηρίζεται ως κοινωνία ελευθερίας και δημοκρατίας, θα πρέπει να τη χαρακτηρίζει ο πλουραλισμός της και οι διαφορετικές γνώμες και απόψεις», σημείωσε χθες κατά τη συνέντευξή του στο XANIA LIVE TV ο κ. Αμφιλόχιος.

Και πρόσθεσε: «Δεν σημαίνει ότι όποιος εκφράζει μία διαφορετική άποψη ότι είναι ο απέναντί μου, ότι είναι εχθρός μου. Συνεπώς, ομολογώ ότι κι εγώ πολύ δυσκολεύομαι ν’ αντιληφθώ όλο αυτό που συμβαίνει, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, όχι γιατί νιώθει κανείς ότι έχει στοχοποιηθεί και αυτό τον δυσκολεύει στο να εκφράζεται και στο να νιώθει ελεύθερος, αλλά γιατί τίθενται θέματα και ερωτήματα που έχουν σχέση με τη λειτουργία των θεσμών, με τη λειτουργία της ελευθερίας μέσα στις κοινωνίες και με τη λειτουργία του δημόσιου λόγου και τι αυτό σημαίνει».

Ο κ. Αμφιλόχιος επεσήμανε, ακόμη, ότι «… η σιωπή σημαίνει και συνενοχή σε κάποια πράγματα. Και φυσικά ένας εύκολος δρόμος και μία εύκολη λύση είναι να προσπαθεί κανείς να στρουθοκαμηλίζει, και να βλέπει και να μη βλέπει και να ακούει και να μην ακούει και να καταλαβαίνει και να μην καταλαβαίνει. Αυτός είναι ένας ανώδυνος δρόμος που μπορεί κανείς να επιλέξει. Όποιος τον επιλέγει, δικαίωμά του. Δεν κρίνω κανένα και δεν είναι στόχος αυτός. Εις ό,τι αφορά την ελαχιστότητά μου, έστω και λίγος όπως θεωρούμαι από πολλούς -είναι σημαντικό κανείς να δέχεται και την κριτική-, σε αυτή την ολιγιστότητά μου αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω θέση και άποψη, πάντα στα πλαίσια της ευπρέπειας και του σεβασμού του άλλου και χωρίς καμία πρόθεση πολιτικής αντιπαράθεσης ή οτιδήποτε άλλο κάποιοι θέλουν να προσάψουν. Και διερωτάται κανείς: προς τι όλη αυτή η προσπάθεια; Κατά τη δική μας άποψη, αλλά όχι μόνο δική μας, και πολλών άλλων, προφανώς στόχος είναι να σταματήσει όχι μία φωνή, αλλά μία γνώμη και μία άποψη ν’ ακούγεται».

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου υπογράμμισε ότι «κριτική από κριτική διαφέρει. Οφείλουμε όλοι και να ασκούμε και να δεχόμαστε κριτική. Δεν μπορεί ένα δημόσιο πρόσωπο, το οποίο εκφράζει λόγο και άποψη να μη δέχεται κριτική. Και σαφώς αυτό βοηθάει στην ωριμότητα του προσώπου. Όμως, εν προκειμένω, δεν πρόκειται περί μίας απλής κριτικής. Εδώ πρόκειται περί μίας βωμολοχίας, περί ενός οχετού, έτσι όπως εκφράστηκε και εγράφη και μάλιστα το μείζον θέμα δεν είναι αυτό που εξέφρασε η κυρία Προϊσταμένη στο Facebook της κυρίας Βουλευτού, αλλά πώς ένα θεσμικό πρόσωπο, όπως είναι ένας εκπρόσωπος του Κοινοβουλίου επιβραβεύει αυτό -εγώ δεν έχω Facebook, αλλά απ’ ό,τι μου είπαν και το διασταύρωσα και ο ίδιος- η κυρία Βουλευτής επιβεβαίωσε και επιβράβευσε αυτή την άποψη, κάνοντας like κάτω από αυτό το κείμενο. Οπότε εδώ τίθενται άλλα θέματα…», είπε και πρόσθεσε: «Εγώ έχω μία απορία και θα ήθελα κάποτε μία απάντηση: Πώς γίνεται να υφίσταται ένα τέτοιο κείμενο στο Facebook ενός εκπροσώπου του Ελληνικού Κοινοβουλίου και αυτός ο εκπρόσωπος να μην το αποδοκιμάζει».

Ερωτηθείς για την έγγραφη απάντησή του, με σχετικό άρθρο, που ακολούθησε το σχόλιο της κυρίας Γιακουμάκη, ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου είπε πως «ένιωσα την ανάγκη να υπερασπιστώ, όχι τον εαυτό μου, αλλά την αλήθεια και την ελευθερία».

Και συνέχισε: «Ξέρετε τι βγήκε μέσα από όλη αυτή την περιπέτεια; Η, κατά την άποψή μας, υγιής αντίδραση της κοινωνίας. Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό, τουλάχιστον εμείς έτσι το εκλάβαμε. Δεν ζήτησα τίποτα από κανένα. Καμία απολύτως διαδικασία δεν ζητήσαμε από κανένα… Ουσιαστικά αφυπνίστηκε η κοινωνία, με έναυσμα αυτό, χωρίς καμία δική μας παρότρυνση».

O BOAK ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΗΓΕΝΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΕΟΜΗΝΙΕΣ

Ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου αναφέρθηκε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, και στο τμήμα Χανιά – Κίσαμος του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης, υπογραμμίζοντας πως «το γεγονός ότι η περιοχή αυτή είναι εκτός του σχεδιασμού του νέου ΒΟΑΚ είναι ένα ζήτημα».

Τόνισε, δε, ότι «δεν υπάρχει πρόσβαση στο Ελαφονήσι με λεωφορείο. Εάν άμεσα δεν αποκατασταθεί η οδοποιία της Δυτικής Κρήτης θα είναι καταστροφή για τον τουρισμό όλου του νησιού, διότι τη Δυτική Κρήτη δεν την επισκέπτονται μόνο όσοι μένουν στη Δυτική Κρήτη, αλλά οργανωμένα πρακτορεία απ’ όλη την Κρήτη. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από τους θεσμικούς φορείς όλης της Κρήτης».

Ο κ. Αμφιλόχιος αναφέρθηκε, απαντώντας σε άλλη ερώτηση, και στις ενέργειες στήριξης των πληγέντων κατοίκων σε Κίσαμο και Σέλινο από τη Μητρόπολη. Όπως γνωστοποίησε, η Μητρόπολη έχει προχωρήσει σε ενέργειες για την αγορά ηλεκτρικών συσκευών από πληγέντες, προχωρά στην κάλυψη δανειακών αναγκών και λογαριασμών κοινής ωφελείας, ενώ ανέλαβε τα έξοδα των σπουδών μίας φοιτήτριας, η οποία θα αναγκαζόταν να εγκαταλείψει τις σπουδές της εξαιτίας των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που προκάλεσαν οι πρόσφατες θεομηνίες στην οικογένειά της.

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Εκτενής συζήτηση έγινε για το θέμα των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας και τη μισθοδοσία των κληρικών, με τον Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου να επισημαίνει, μεταξύ πολλών άλλων, ότι η αρχικά ανακοινωθείσα συμφωνία, τον περασμένο Νοέμβριο, από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Ιερώνυμο ήταν εν πλήρη αγνοία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και τόνισε ότι το σχέδιο υλοποίησης της συγκεκριμένης συμφωνίας αποδείχθηκε, τελικά, ένα πρόχειρο έγγραφο με πολλές ασάφειες και ελλείψεις, στο οποίο δεν γινόταν καμία αναφορά στην Εκκλησία της Κρήτης.

Παραθέτουμε το βίντεο της επίκαιρης συνέντευξης του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτου Κισάμου και Σελίνου, κ. Αμφιλοχίου, στον Γιώργο Γεωργακάκη και στο XANIA LIVE TV:

Πηγή :orthodoxianewsagency.gr , hania.news

Λαμπρός ο εορτασμός για την Απελευθέρωση της Καλαμάτας

Με λαμπρότητα και την παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, εορτάσθηκε σήμερα στην Καλαμάτα η 198η Επέτειος Απελευθερώσεως της πόλης.

Στην πανηγυρική Δοξολογία που τελέσθηκε στον ιστορικό Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων, χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος.

Ακολούθησε Επιμνημόσυνη Δέηση και κατάθεση στεφάνου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στο μνημείο Πεσόντων της πλατείας 23ης Μαρτίου.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε η αναπαράσταση κατάληψης της πόλης, ενώ οι εορταστικές εκδηλώσεις περατώθηκαν με παρέλαση μαθητών σχολείων, οπλαρχηγών και μπουλουκιών.

Παρέστησαν ο Εκπρόσωπος της Κυβέρνησης Υφυπουργός Εργασίας, Κοιν. Ασφάλισης και Κοιν. Αλληλεγγύης Αναστάσιος Πετρόπουλος, ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης, εκπρόσωποι άλλων κομμάτων, του Κοινοβουλίου, της Αυτοδιοίκησης, των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Με συγκίνηση και υπερηφάνεια τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Νικηταρά στον Πειραιά

Με ιδιαίτερη συγκίνηση και έντονα συναισθήματα ηρωισμού και εθνικής υπηρηφάνειας, πραγματοποιήθηκαν σήμερα (23.03.2019) τα αποκαλυπτήρια προτομής του Νικήτα Σταματελόπουλου, γνωστού ως Νικηταρά, στον αύλειο χώρου του Γηροκομείου Πειραιώς.

Τόσο η επιλογή του χώρου που τοποθετήθηκε η προτομή, όσο και του προσώπου του ήρωα δεν είναι τυχαία. 

Σε αυτό το σημείο, δίπλα από τον χώρο όπου σήμερα βρίσκεται ο Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, ο μεγάλος αυτός ήρωας του Έθνους, επαιτούσε. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζητιάνευε. Του έλειψαν τα χρήματα για να μπορεί να ζει η οικογένειά του, δεν του έλειψε όμως η υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια.

Η σημερινή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε χάρη στο, από ετών, όραμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ.Σεραφείμ, προκειμένου να τιμηθεί αυτή η μεγάλη προσωπικότητα του 1821. Ένα όραμα το οποίο δεν θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα,  χωρίς την προσφορά και δωρεά του κ.Ευάγγελου Μαρινάκη, ο οποίος ανέλαβε όλα τα έξοδα για την κατασκευή του έργου που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Γεώργιος Κικώτης.

Εμφανώς συγκινημένος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ.Σεραφείμ, σημείωσε πως ο Νικηταράς «στέκεται πλέον εδώ για να δείχνει το δρόμο στους νεοέλληνες, σε μια εποχή βαθιάς πνευματικής συγχύσεως, σε μία εποχή τραγικής απομοιώσεως των ζωπύρων του γένους. Σε μια εποχή που τα πάντα πλέον πωλούνται και αγοράζονται».

Επισημαίνοντας ότι ο Νικηταράς υψώνει το λάβαρο της πνευματικής αντιστάσεως, υπογράμμισε πως «μία αντίσταση καλούμεθα όλοι να ενστερνιστούμε τώρα, καθώς ατενίζουμε αυτό το πρόσωπο και καθώς δύο χρόνια πριν τη συμπλήρωση 200 ετών από την Εθνική μας Παλιγγενεσία, καλούμεθα όλοι να αντιδράσουμε σε αυτή την φενάκη που έρχεται να απλωθεί επάνω στον τόπο μας, όταν δυστυχώς πωλήθηκε το ένδοξο όνομα της Μακεδονίας μας σε Σλάβους, σε καταδολιευτές, σε παραχαράκτες της ιστορίας μας».

«Ο ήρωας έρχεται να μας κινήσει όλους σε μία αντίσταση πνευματική, όχι μόνο να επιβιώσουμε ως έθνος σε μία χαοτική και συγκεχυμένη εποχή, αλλά να μάθουμε και πάλι το μεγάλο μάθημα της ιστορίας: ότι λαοί που ξεχνούν την ιστορίας τους… λαοί που δεν υψώνουν την σημαία της πίστεως και της πατρίδος, πρόκειται να ξαναζήσουν τραγωδίες και εθνικές απομοιώσεις», ανέφερε στην συνέχεια ο Σεβασμιώτατος.

Τέλος, απηύθυνε θερμές ευχαριστίες «στον τελευταίο ίσως φιλογενή και μεγάλο ευεργέτη» κ.Ευάγγελο Μαρινάκη», όπως χαρακτηριστικά είπε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος «δεν φείδεται της προσωπικής του περιουσίας για να καταδείξει την αλήθεια του Ελληνικού Έθνους και της Ορθοδόξου πίστεώς μας. Τον ευγνωμονώ εκ βάθους ψυχής, διότι όλα όσα προσφέρει ο Πρόεδρος Βαγγέλης Μαρινάκης, δεν είναι από επιχειρήσεις στην Ελλάδα, αλλά είναι από μία καταξιωμένη επιχειρηματική δράση εκτός Ελλάδος, εκεί όπου μεγαλύνει το μέγα της θαλάσσης κράτος των Ελλήνων», κατέληξε.

Ιδιαίτερες ευχαριστίες εξέφρασε προς τον Δήμαρχο Πειραιά κ.Ιωάννη Μώραλη, ο οποίος, όπως σημείωσε, είναι «θερμός συνεργός στο έργο αυτής της πόλης», αλλά και στον γλύπτη κ.Γεώργιο Κικώτη, ο οποίος «με τα έργα του μεταλαμπαδεύει την ιστορική μνήμη».

Στη συνέχεια το λόγο έλαβε ο δωρητής κ.Ευάγγελος Μαρινάκης, ο οποίος υπογράμμισε πως «είναι μεγάλη τιμή η δωρεά της προτομής του Νικηταρά, ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης, στη μνήμη του πατέρα μου Μιλτιάδη Μαρινάκη, ενός ανθρώπου σφυρηλατημένου με τις διαχρονικές αρχές του Ελληνισμού που έτρεφε ταυτόχρονα ανιδιοτελή αγάπη για τον Πειραιά. Αυτές τις αρχές υπηρέτησε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του».

Επεσήμανε ότι «είναι σημαντικό στην εποχή της Ελληνικής κρίσης, να μπορέσουμε να στρέψουμε το βλέμμα μας στην ένδοξη ιστορία μας και να αντλούμε δύναμη από τους αγωνιστές του ‘21 που έδωσαν την ψυχή τους για τις αξίες, τα ιδανικά και υπερασπίστηκαν με αυταπάρνηση το δικαίωμα στην ελευθερία τους», τονίζοντας παράλληλα πως αυτή ακριβώς την ιστορική μνήμη «θέλαμε να αναβιώσουμε από την πρώτη στιγμή που Πειραιώτες εμπιστεύτηκαν το πρόγραμμά μας πριν από 5 χρόνια. Μαζί με τα έργα υποδομής και τις πρωτοβουλίες μας στο κοινωνικό πεδίο θέσαμε ως βασική προτεραιότητα μας την ανάδειξη της ιστορικής και πολιτιστικής παρακαταθήκης του Πειραιά, προκειμένου και οι επόμενες γενιές των Πειραιωτών να εμπνευστούν από αυτή».

Κατά την διάρκεια του σύντομου χαιρετισμού του, ο κ.Μαρινάκης στάθηκε στην προσωνυμία του Νικηταρά ως τουρκοφάγου, αλλά και στα τελευταία χρόνια της ζωής του στον Πειραιά.

Τέλος, συνεχάρη τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ.Σεραφείμ για την ανάληψη αυτής της πρωτοβουλίας, αλλά και για την οργάνωση της όλης εκδήλωσης.

Ως αντίδωρο ευγνωμοσύνης προς τον κ.Μαρινάκη, ο Σεβασμιώτατος του προσέφερε «ένα απείκασμα της ωραίας μορφής του ήρωά μας, έργο του εικαστικού των Εκπαιδευτηρίων της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς κ.Γεωργίου Μποζά».

Για τον ήρωα Νικήτα Σταματελόπουλο (Νικηταρά )μίλησαν:

εκ μέρους του Συλλόγου Τουρκολεκαίων (τόπος καταγωγής του ήρωα), ο ιστορικός, ερευνητής κ.Αντώνιος Παναγόπουλος.

 εκ μέρους του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέδουσας Μεσσηνίας (γενέτειρα του ήρωα) ο π.Βασίλειος Βεργινάδης.

εκ μέρους του Πατριωτικού Ομίλου Απογόνων του 1821, ο κ.Κωνσταντίνος Πλαπούτας.

Η τραγουδίστρια Βασιλική Καρακώστα απέδωσε με εξαιρετική συγκίνηση δημώδες άσμα (μοιρολόι) για τον Νικηταρά, προκαλώντας, με την εξαιρετική φωνή της, σε όλους τους παρευρισκομένους συναισθήματα υπερηφάνειας και εθνικής ανάτασης.

Ίδια συναισθήματα χαράς και συγκίνησης, αλλά και αισιοδοξίας για την νέα γενιά, δημιούργησε όλους και η Θεατρική ομάδα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, από τον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης Καστέλλας, παρουσίασαν θεατρικό δρώμενο από την επαιτεία του ήρωα στον Πειραιά.

Τέλος, παραδοσιακούς χορούς, παρουσίασε το χορευτικό συγκρότημα του Ιερου΄Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Μετά την λήξη της εκδήλωσης οι παρευρισκόμενοι ξεναγήθηκαν στην έκθεση της Φιλελληνικής Συλλογής Μιχαήλ και Δήμητρας Βαρκαράκη η οποία φιλοξενήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Γηροκομείου Πειραιώς.

Η Ακολουθία Των Β’ Χαιρετισμών Στη Χαλκίδα

Μία πολλή ευχάριστη έκπληξη ανέμενε τους Ενορίτες του Μητροπολιτικού Ι. Ναού Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος και τους υπολοίπους ευλαβείς προσκυνητές του, οι οποίοι συνάχθηκαν για την Ακολουθία των Β΄ Χαιρετισμών, την Παρασκευή 22 Μαρτίου 2019.

Οι ιεροψάλτες του Ι. Ναού παρεχώρησαν το αναλόγιό τους στα μικρά παιδιά, αγόρια και κορίτσια, της Παιδικής Βυζαντινής Χορωδίας του Ιερού Ναού, τα οποία υπό την διδασκαλία και διεύθυνση της κ. Μαρίας Καψάλη, εκπαιδευτικού και καθηγήτριας στη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως, έψαλλαν θαυμασιώτατα και κατανυκτικότατα όλη την Ιερά Ακολουθία, ενώ κάποια από αυτά, κατάλληλα προετοιμασμένα ανέγνωσαν τους ψαλμούς και τις ευχές του Μικρού Αποδείπνου απταίστως και κατ’ έννοιαν, κάτι πού μακάρι να βρεί και άλλους μιμητές.

 Στην ιερά Ακολουθία χοροστάτησε, έψαλε τους Χαιρετισμούς και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, πλαισιούμενος από τους Εφημερίους του Ι. Ναού Αρχιμ. Αιμιλιανό Χρήστου και Πρωτοπρεσβ. Αθανάσιο Τρίκκα και τον Διάκ. Πορφύριο Γερμανό.

Ο Σεβασμιώτατος μίλησε στο «χαίρε αυλή λογικών προβάτων», τονίζοντας ότι η αυλή προσφέρει αέρα και οξυγόνο, άνεση και είναι ο τόπος συνάντησης οικογενών και γειτόνων και φίλων και γνωστών, ενώ παρέχει και ασφάλεια, διότι περικλείεται από μάνδρα. Καί συνέχισε λέγοντας ότι η Παναγία προσφέρει όλα τούτα στα παιδιά της, που πρέπει να ξεκουράζονται στην αυλή της Εκκλησίας! Στην αυλή αυτή ωφέλιμο είναι και σωτήριο να μαθαίνουμε τα παιδιά μας να φοιτούν από την βρεφική τους ηλικία, γιατί τα παιδιά και το θέλουν και το μπορούν. Και μικρή απόδειξη αυτού, είπε ο Σεβασμιώτατος, είναι «η αποψινή ενεργή και συγκινητική παρουσία τους στο ψαλτήρι, ακριβώς στην αυλή της Παναγίας»! Και με ιδιαίτερη συγκίνηση συνεχάρη τα μικρά παιδιά για την θαυμάσια απόδοση της Ιεράς Υμνολογίας των Χαιρετισμών, όπως και την δασκάλα τους κ. Καψάλη, ευχήθηκε καλή πρόοδο στα παιδιά, συγχαρητήρια στους γονείς τους, αλλά και στους Ιερείς του Ι. Ναού και παρεκάλεσε όλους να στηρίξουν και να ενδυναμώσουν περαιτέρω την στελέχωση της Παιδικής Χορωδίας.

Η Ιερά Ακολουθία των Χαιρετισμών μεταδόθηκε απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος στους 97,7. 

Θυρανοίξια Ενορίας Αποστόλου Βαρθολομαίου στο Ρέϊκιαβικ της Ισλανδίας

Με ιδιαίτερη χαρά προσκαλούμε τους ευσεβείς Χριστιανούς μας στη Σκανδιναυΐα και την Ισλανδία και τους φίλους και συμπαραστάτες της Ι. Μητροπόλεως Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και τα θυρανοίξια της Ενορίας του Αγίου Ενδόξου Αποστόλου Βαρθολομαίου, στο Ρέϊκιαβικ της Ισλανδίας (Reverend Friðrik Friðriksson Chapel, Reykjavik, Iceland),  την Κυριακή, 7 Απριλίου 2019.

Η ίδρυση της εν λόγω ενορίας αποτελεί έκφραση ποιμαντικού ενδιαφέροντος προς το ποίμνιο της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως στην Ισλανδία.

Υπενθυμίζουμε ότι το 2017 πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη επίσκεψη της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, στη χώρα. Η Παναγιότης Του προσεκλήθη ως ο κύριος ομιλητής στο Διεθνές Συνέδριο του Αρκτικού Κύκλου, από τον πρώην Πρόεδρο της Ισλανδικής Δημοκρατίας, Εξοχ. κ. Olafur Ragnar Grimsson.

Σας προσκαλούμε, να δώσετε το παρών στους επερχόμενους εορτασμούς, για να τιμήσουμε από κοινού τον Απόστολο Βαρθολομαίο, προστάτη άγιο του Παναγιωτάτου, και να προσευχηθούμε για τη νεοϊδρυθείσα ενορία.

Το πρόγραμμα των Ι. Ακολουθιών έχει ως εξής:

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

Δ´ Στάση των Χαιρετισμών  6:00 μ.μ.

Κυριακή, 7 Απριλίου 2019

Όρθρος  8:45 π.μ..

Αρχιερατική Θεία Λειτουργία  10:00 π.μ..

Δεξίωση στις εγκαταστάσεις του ναού  12:00 μ.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις επερχόμενους εορτασμούς, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τα γραφεία της Ι. Μητροπόλεως στο 00468-6123481, ή μέσω e-mail στο metropolisofsweden@gmail.com

+ Ο Μητροπολίτης Σουηδίας Κλεόπας

Η Β’ Στάση των Χαιρετισμών από τον Μητροπολίτη Ν. Κρήνης Ιουστίνο στη Ν. Ιωνία

Με κατάνυξη και με την παρουσία πλήθους πιστών τελέσθηκε την Παρασκευή 22 Μαρτίου 2019 η ακολουθία της Β’ Στάσης των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγ. Αναργύρων Νέας Ιωνίας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνου, κατόπιν προσκλήσεως του οικείου Ποιμενάρχου Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ.

Νωρίτερα,  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ιουστίνος, πλαισιωμένος υπό του Πανοσ. Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Κύτρους Αρχιμ. Βαρνάβα Λεοντιάδη, του Πανοσ. Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας Αρχιμ. Επιφανίου Αρβανίτη και κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως υποδέχθηκε στα προπύλαια του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού την Ιερά θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας της «Γλυκοφιλούσης» εκ Σμύρνης Μ. Ασίας.

Στην ομιλία του ο κ. Ιουστίνος αναφέρθηκε με θερμά λόγια στο πρόσωπο της Μητέρας του Θεού, αναλύοντας τους στίχους: «χαίρε σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης», στους οποίους επεσήμανε την υπερκόσμια προστασία της Θεοτόκου που σκέπει και οδηγεί τους πιστούς στη Βασιλεία του Θεού.

Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη κ. Ιουστίνο συνόδευε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος, Γέροντας της Ιεράς Καλύβης Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου της Κουτλουμουσιανής Σκήτης του Αγ. Παντελεήμονος Αγίου Όρους.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως